Ուռուցքաբանությունը՝ ոչ ուռուցքաբանների համար. Հայ օգնության ֆոնդի կազմակերպած սեմինարին մասնակցեցին մարզային բժիշկները

Հանրապետության տարբեր մարզերից ընտանեկան բժիշկներ Երևանում՝ Հայ-ամերիկյան առողջության կենտրոնում, մասնակցեցին «Ուռուցքների վերահսկում» խորագրով սեմինարի:

Հայ օգնության ֆոնդի հայաստանյան մասնաճյուղի առողջապահական ծրագրերի համակարգող Համբարձում Սիմոնյանը «Մեդ Պրակտիկ»-ի հետ զրույցում ներկայացրեց, որ հանդիպումը նախատեսված է ոչ ուռուցքաբանների համար՝ նպատակ ունենալով նրանց փոխանցել անհրաժեշտ բազային գիտելիքներ: Թիրախում հատկապես մարզերի առաջնային օղակների բժիշկներն են:  

Հայաստանի ազգային մրցունակության հիմնադրամի առողջապահության ծրագրերի ղեկավար, բ.գ.թ., դոցենտ Գևորգ Յաղջյանը սեմինարի բացման խոսքում բժիշկներին ներկայացրեց քաղցկեղով հիվանդացության վերաբերյալ տվյալները, համաձայն որոնց՝ Հայաստանում հիվանդները թիվը միջինում 38.000 է, և տարեկան աճում է մոտավորապես 4%-ով: «Դա նշանակում է, որ քաղցկեղը Հայաստանում, իրավամբ, խնդիր է, ընդ որում, ոչ այն պատճառով, որ չունենք լավ մասնագետներ, այլ կարևորված է շուտ հայտնաբերելը, ինչը բուժման ադյունավետության գլխավոր պայմաններից է:  2007թ. Հայաստանի կառավարությունը, ընդունելով իրավիճակի լրջությունը, որոշում կայացրեց. ստեղծել Հայաստանի ուռուցքաբանության գերազանցության նոր կենտրոն, օգնել պետական վարկով գնել անհրաժեշտ գործիքը՝ ցիկլոտրոնը: Վերջինիս օգնությամբ՝ արտադրելով համապատասխան իզոտոպներ և  ներմուծելով մարդու օրգանիզմ, կարող ենք հայտնաբերել քաղցկեղի բջիջները մոլեկուլյար մակարդակում»,- նշեց Գ. Յաղջյանը: Նրա խոսքով. սա միջուկային բժշկության կենտրոնի ստեղծման գաղափար է՝ հետագա զարգացման միտումով: Հաջորդիվ. կենտրոնը կունենա ռադիացիոն ուռուցքաբանության և քիմիաթերապիայի բաժանմունքներ: «Ես՝ աշխատելով Ազգային մրցունակության հիմնադրամում որպես բժշկական ծրագրերի ղեկավար, կոորդինացնում եմ այս գործընթացը:

Սեմինարի նպատակներից է նաև բժիշկներին նորագույն մեթոդներին ծանոթացնելը, ուստի մենք տեղեկատվությամբ կիսվեցինք նրանց հետ, թե ներկայում ինչ է կատարվում Հայաստանում: Այսօր բժիշկներին ներկայացրեցի հենց Ուռուցքաբանության գերազանցության կենտրոնը:»,- «Մեդ Պրակտիկ»-ի հետ զրույցում մանրամասնեց պարոն Յաղջյանը:  

«Մեդ Պրակտիկ»-ը զրուցեց նաև ուռուցքաբանության տարբեր ոլորտները ներկայացնող բժիշկների հետ, ովքեր սեմինարի ժամանակ հանդես եկան դասախոսություններով:

Ներսես Քարամյան. Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի ճառագայթային մասնագետ, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բժշկագիտության ամբիոնի դոցենտ

Նման միջոցառումները ո՛չ միայն շատ օգտակար են, այլև՝ անհրաժեշտ: Յուրաքանչյուր բժիշկ զբաղվում է իր գործով, սակայն չկա համընդհանուր պատկերացում, թե ինչ է պետք անել ուռուցքների դեմ պայքարելու համար: Պետք է լինի մի ամբողջական ծրագիր, քայլերի հերթականություն և կրի համընդհանուր բնույթ: Կլինիկական աշխատանքը մեզ մոտ գրեթե անթերի է, քանի որ շատ լավ մասնագետներ ունենք բոլոր ոլորտներում, պարզապես խնդիրն այն է, որ դեռ չենք կարողանում գործողությունները համակցել մեկ ամողջականության մեջ: Նման հանդիպումները կօգնեն, որ նաև դա ստացվի: 

Հրանտ Կարապետյան. Հայաստանի պալիատիվ օգնության ասոցիացիայի նախագահ, Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի պալիատիվ օգնության ծառայության ղեկավար

Պալիատիվ է կոչվում այն օգնությունը, որը տրվում է ծանր, անբուժելի հիվանդությամբ տառապողներին՝  նպատակ ունենալով հնարավորինս բարձրացնել նրանց կյանքի որակը: Այսօրվա դասախոսությունն ընդհանուր ծանոթացում էր պալիատիվ օգնությանը, նրա ներդրման համար Հայաստանում կատարված աշխատանքին, առկա բացերին: Սկսած 2013 թվականից չորս պիլոտային խումբ աշխատեց, որոնցից երկուսը՝ մարզերում (Վանաձորում և Արարատում): Ծրագիրն իրականացվեց և ավարտվեց նախորդ ամիս: Հիմք ընդունելով կատարված արդյունավետ աշխատանքը՝ կառավարությունը կքննարկի հետագա ֆինանսավորում տրամադրելու հարցը: Կարծում եմ՝ սա օգտակար կլինի հատկապես մարզերի բժիշկներին, քանի որ հիվանդների քանակը ավելի քան շատ է՝ տարեկան մոտավորապես 100.000:

Դավիթ Զոհրաբյան. Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուռուցքաբանության ամբիոնի ավագ լաբորանտ, «Մուրացան» հիվանդանոցային համալիրի քիմիոթերապիայի կլինիկայի բժիշկ

Դասախոսությունը վերնագրված է «Քիմիաթերապիա. ի՞նչ է դա»: Քանի որ այստեղ հավաքված են ընտանեկան բժիշկները, առաջնային օղակի մասնագետները, մենք փորձում ենք քիմիաթերապիայի մասին բազային տեղեկատվություն փոխանցել, որպեսզի ճիշտ պատկերացում կազմեն, կարողանան ճիշտ ուղղորդել պացիենտին: Մեր հայ հասարակության մեջ կա այն կարծրատիպը, որ քիմիաթերապիան փորձ է դատապարտված կյանքը քիչ երկարաձգելու. սա չհիմնավորված բացասական վերաբերմունք է: Պետք է ճիշտ ներկայացնել, որպեսզի հաղթահարվի այդ կարծրատիպը:

Հարություն Մուրադյան.  «Դիագնոստիկա» բժշկական միավորման համակարգչային տոմոգրաֆիայի բաժնի վարիչ

Այսօր ներկայացնելու եմ ոչ ավանդական և  ոչ այնքան տարածված մեթոդ, որն առայժմ Հայաստանում չի կիրառվում, սակայն շուտով կներդրվի: Ես համակարգչային տոմոգրաֆիայի մասնագետ եմ, սակայն զուգահեռաբար  ուսումնասիրել եմ նաև նոր համակցված մեթոդը: Շատ խնդիրներ, որոնք ուռուցքաբանության մեջ նախկինում համարվում էին անլուծելի, կստանան լուծում: Այդ մեթոդին և այլ հրատապ խնդիրներին նվիրված այսօրվա դասախոսությունն անհրաժեշտ է առաջին օղակի մասնագետներին, որպեսզի նրանք տեղեկացված լինեն՝ որ դեպքում, ինչպես, ում ուղղորդեն պացիենտին:  

Ալբերտ Մարտիրոսյան. Ապացուցողական բժշկության մասնագետների հայկական ասոցիացիայի փոխնախագահ

Այսօր իմ օրակարգում է՝ ծանոթացնել ապացուցողական բժշկության խնդիրներին, նպատակներին, Հայաստանում դրանց սկզբունքային կիրառությանը: Ճիշտ է, ես ընտրել եմ կրծքագեղձի սքրինինգի հետ կապված թեման, սակայն նպատակս առավելապես ուղղված է ապացուցողական բժշկության հիմունքներին ծանոթացմանը, որպեսզի մեր բժիշկները ևս շարժվեն միջազգային ճանաչում ունեցող չափորոշիչներով: Ապացուցողական բժշկության ասոցիացիան ընդամենը մեկ տարեկան է, ինչ գործում է և գլխավոր խնդիրը, որ տեսնում ենք, կրթվածության, տեղեկացվածության ցածր մակարդակն է:

Երվանդ Հակոբյան. արյունաբան, պրոֆեսոր Ռ.Հ. Յոլյանի անվան արյունաբանության կենտրոնի աշխատակից

Իմ դասախոսության վերնագիրն է՝ «Երբ հիշել արյունաբանին»: Կներկայացվեն այն դեպքերը, որոնք պահանջում են արյունաբանին դիմելու արագ և ճիշտ կողմնորոշում: Դա մեծապես կօգնի շատ խնդիրների ժամանակին կանխարգելմանը: Կփորձենք վերացնել այս մասով գոյություն ունեցող թե՛ օբյեկտիվ, թե՛ սուբյեկտիվ բացերը: Ինձ թվում է՝ նման միջոցառումները շատ օգտակար են. ինչպես ասում են՝ կաթիլ-կաթիլ քարն էլ է ծակվում:

«Մեդ Պրակտիկ»-ի հետ զրույցում սեմինարի մասնակից, Արարատի մարզում ընտանեկան բժիշկ Անժելա Հարությունյանը մեծապես կարևորեց նմանատիպ հանդիպումները.

Շարունակական կրթությունը շատ կարևոր է, կարևոր է նաև՝ նախաձեռնող լինելը, մշտապես տարբեր ծրագրերին մասնակցելը: Մենք նման հանդիպումներում նախ՝ ձեռք ենք բերում նոր գիտելիքներ, երկրորդը՝ ճանաչելով փորձառու մասնագետներին, այցելելով արդիականացված կլինիկաներ, պատկերացում ենք կազմում՝ ում և որտեղ ուղղորդել պացիենտին:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ